سجده‌اش پينه مىبست و هر سال دو بار و هر بار پنج عدد از پينه‌ها را مىبريد ؛ از اين رو به آن حضرت « ذوالثّفنات » مىگفتند . « 1 » گذشت و اغماض از ديگر خصلتهاى برجستهء امام چهارم بود . او همواره پاسخ بدى را به نيكى مىداد و از خطاها و لغزشهاى افراد حتى بردگان چشم پوشى مىكرد . آن امام هُمام در بخشش به نيازمندان نيز سرآمد مردم زمان خود بود و علاوه بر انفاقهاى پراكنده و متداول ، زندگى گروه زيادى از خانواده‌هاى نيازمند مدينه را سالانه تأمين كرد . پيشواى چهارم همچون امامان قبل از خود ، بسيار دلير و شجاع بود . موضع استوار و سخنان كوبنده آن حضرت در برابر طاغوت‌هاى زمان خود مثل يزيد ، عبيدالله و عبدالملك مروان ، بيانگر قوت اين صفت ارزشمند در وجود آن حضرت است . امامت امام زين‌العابدين عليه السلام در دهم محرّم سال 61 هجرى در حالى كه نزديك 23 سال از عمرش مىگذشت عهده‌دار منصب امامت شد . پيشواى چهارم در شرايطى بسيار سخت و بحرانى و در حالى كه در بند دشمن اسير بود به امامت رسيد ؛ شرايطى كه پسر معاويه و جيره‌خوارانش با ناجوانمردى تمام ، همه سعى خود را در نابودى شجره طيّبهء امامت و نسل پيامبر صلى الله عليه و آله به كار گرفته و پدر گرامى و بيش از هفتاد تن از فرزندان ، برادران ، برادرزادگان ، خويشان و ياران آن بزرگوار را با بىرحمانه‌ترين شيوه به شهادت رسانده بود ، و چنانچه مشيّت الهى بر بيمارى امام سجّاد به هنگام رخداد عاشورا و حفظ آن حضرت تعلق نگرفته بود ، او نيز به شهادت مىرسيد . پيامبر انقلاب حسينى امام سجّاد عليه السلام به رغم همه محدوديتها و دشوارىهاى آغاز امامت با استفاده از شرايط و زمينه‌هايى كه سردمداران خلافت - به‌منظور دستيابى به بقيّه اهداف خود -

--> ( 1 ) - علل الشرايع ، ج 1 ، ص 233 .